YALANSIN SEN
 Beş para etmez
Sağını solunu bilmez
Sevmek nedir bilmez
Yalansın sen

Gözlerin
Sözlerin
Beş para etmez
Yalansın sen

Ölmek nedir bilir misin
Sen sadece bu dünya yaşarsın
Bence gülüm sen
Yalansın


Gözümün önünde ölsen
Dönüp bakan yalan olsun
Senden değil ama
Senin gibi bir kahpe olsun


Dostlara herkese söz olsun
Bu sevdiğim son olsun
Şu sevdiğim kıza son sözüm olsun
YALANSIN SEN!!!!!!!!!!!!!!

FURKAN CAN DEMİREL

Vay anam vay

Ne umutlar besledin
Oğlum okur diye
Ne hayaller kurdun
Yuvası olurda bize diye

Okurum ana
Sanada bakarım
Ana sana vasiyetim olsun
Ben şehit olunca ailem sevdiğim herkes sana emanet olsun


Ağlama ana
Ağam var babam var
Ben olursam şehit sakın ağlama
Ağlayıpta şu kahpelerin yüzünü güldürme anam


FURKAN CAN DEMİREL

ADAM OLUN

Burası bizim mekan
Güzel değil
Yürekli olun hiç değilse biraz
Adam olun

Burası bizim mekan
Mert olun
Yiğit olunda 
Sınıfımızda yer bulun

Kalleş değil
Züppe değil
Havalı değil
Biraz adam olun


Ağalığıma isyankar değil
İtaatkar olun
Yüreğiniz yoksa bile
Biraz adam olun

FURKAN CAN DEMİREL

Atamın oğluyum
Çanakkale’de atam olmuş
Şehit ben olmuşum turist

Dur be dur be
Ben den turist olmaz
Ben atamın oğluyum benim
Kanım akmış

Sarıkamış’ da
Kar üstünde çarıksız atam
Vatan için gözünü kırpmadan
Kahpe düşmana sıkarken bir kurşun
Soğuk havayı unutur
İçini yakan vatan ateşi ısıtır onu

Ben atamın oğluyum izinden çıkmam
Gözünden düşmem
Haine sıkmak için emir almam

Ben atamın oğluyum
Ya istiklal
Ya ölüm derim

Furkan can DEMİREL
 

HEPSI BANA AİT VE SABOTE FARKIYLAA<<<<<<<< 

Elini Vermiyor Hayat....

Yerde kıvranan kalbimin üstünde dansediyor acılar
koparıp göğsümden yerlere fırlattığım kalbimin
kimse dönüp bakmıyor
görmüyor ateşler içinde kıvrandığını kalbimin
eğilip almıyor ateşler içinde
yanıyor kalbim!
kalbim ahhh!!!
Yaprakları acılı rüzgarlada ürperen
yorgun bir dağ lalesiyim bir yol başında
yaralı ceylanların gözlerinde inliyor bedenim
ruhum bir cellâtınki kadar soğuk ve tedirgin
kirli bir hayatın karanlık odalarında
mil çekiliyor gözlerime
kör oluyorum!
dost bildiklerim hançerini saplıyor göğsüme
yaralanıyor canevim
kan damlıyor her yerimden
yüreğimden
ellerimden
gözlerimden
dudaklarımdan...
ahhh!!!

Zifir karası gecelerin acısı zaptediyor ruhumu
kalbimin en ince sızısından vuruyor hayat
ne güneş ısıtıyor üşüyen anılarımı artık
ne de insanlardan kaçıp sığındığım tenhalar
çıkmaz sokaklarda yitirdim yolumu, şaşkınım
şimdi yüreğim çırpınan yaralı bir kuş gibi çaresiz
kış kadar soğuk bedenim şimdi
param parça her yerim
bir ihanet sisinde yitirdim herşeyimi
yıldızlar göz kırpmıyor , ay küs
sisli geçen her gecenin ardından yağmuru bekliyorum

Ah!!! Diyorum,
keşke bende duygusuz yaşamayı becerebilseydim
yalanlar sıralayabilseydim, yalanların ardından
aç  cocuklarin gözlerine bakıp utanmasaydım
yanmasaydım bu kadar dünyanın acısına
gözlerime perde çekip, unutabilseydim her olup biteni
ihanetlere incitmeseydim yüreğimi bu kadar

Ey ömrüm ödedim borcunu acıların, azad eyle beni
anladımki söz geçmiyor yüreğe tufandan sonra
bağışlamıyor hayat yüreğiyle oynayanı
el yordamıyla yürüyorum şimdi yürüdüğüm yerde
yalanlardan örülmüş bir duvarın kenarından tutunarak,
onurlulara mahsus acılı taşlara yürüyorum...
bir sümüklüböceğin kabuğunu sürüklediği çaresizlikle
sürüklüyorum bölük pörçük hayatımı ardımdan.

Ey kalbe saplanan hançer
ey ciğere işlenen kurşun
bu yürek artık ağlamamalı,
yanmamalı acılara bu kadar
ağır geliyor onurlu bir ömrün çekilen yükü
bir yanım deniz, bir yanım uçurum, bir yanım ateş
yalnız bir yolcuyum meçhule giden dümensiz bir gemide
gözlerimde kaç bin yıllık ah!
yüzme bilmediğini bile bile denize atıyorum kalbimi
alıp götürsün diye upuzun yanlızlıklara dalgalar

Yorgun bir dağ lalesinin hazin hikayesi hayatım
yaşama sevincimi yıllar önce
çiçekleri çiğnenen bir bahçede yitirdim
ağrılar içindeyim şimdi ah! mavi kuş
yorgunum, bitkinim, dargınım!
elini vermiyor hayat!
bir uçurum kenarında
ha düştüm düşeceğim

her gece bir yıldız kayıyor gözlerimden
yüreğimden bir dilek sönüyor her gece
bu yüzden hep yetimdir bir yanım
bir yanım aşka ve acıya ayarlı

enkaz oldum, toz oldum, duman oldum
(*)"ben bu kahrı çeke çeke yoruldum"
kara bir dumanla boğuluyorum şimdi
şimdi kara gecelerin kör kelebeği gözlerim
karanlıklar içindeyim dipsiz bir kuyuda
dolunay
bulutların arkasından
bakar
bakar
darılır...

ben
dolunaya
bakar
bakar
utanırım...

Önemli değil

SON SÖZLERİM

İÇİMDEKİ HEYECAN BİR AN DURAKSADI
KALBİM İKİ KATI ÇARPMAYA BAŞLADI
ÖLÜM BANA ŞU DAKİKALARDA DAHA DA YAKLAŞDI
İÇİMDEKİ ONSUZLUK KORKUSU ECELİM OLACAK
AMA KİMSE BUNU DUYMAYACAK
HEP KAYBEDEN BEN OLDUĞUM İÇİN KİMSE UMURSAMAYACAK
KİMİ 1 GÜN KİMİ 1 AY DAHA FAZLASI OLAMAZ
 OKADAR SEVENIM OLMADI
ACILARIM BOYUM AŞDI 
AŞKIM BENDİMİ AŞALI YILLAR OLDU
YAŞIMA BAKTILAR ŞİİRLERİME BAKTILAR
 YALANCI SANDILAR GİZLİ GİZLİ KAHKAHA ATITLAR
ÖLMEK DEN KORKANLAR BENİ ÖLÜME İTTİLER
KENDİLERİNİ ADAM ZANNETİLER
İKİ GÜN YANIMDA GEZDİRDİKLERİM
YANINDA ADAM GEZDİRİR OLMUŞ
HERKES AĞA PAŞA

BU DÜZENE İSYAN FARZ OLMUŞ

F.CANDEMİREL

saol mustii +rep

bazen hayat elimden uçup gidecemiş gibi geliyor
bazen sevmekten korkuyorum aslında saçma geliyor
bazen ufak bi gülümsüyorum hayata ama kötülüklere karışıp yok oluyor
bazen ne yapıyorum ben diyorum ama
SEN ÇOKDAN GİTMİŞ OLUYORSUN

ağlıyorum derinden hıçkıra hıçkıra
susamıyorum bazen kimseye söylemesem bile
içimi acıtıyor
yarim dediğim kadını kankam olan insanın kollarında görmek

vazgeçmiyoruz sevdiğimizden
ama kankamız önce gelir diyoruz derinden
etkiliyor gözler bazen
sözler yalan inanmasam bile

koyuyor insana ne kadar hayır desemde
seviyor yürek ne kadar inkar etsem de
inanıyor dönecek yar ne kadar olmaz desemde
bidaha sevmem diyorum yemin etsemde

F.can demirel bu olayı şiiri yazdığım dakikalarda yaşıyordum